Gegroet! (Matteüs 28:1-10)

Klik hier voor een video-opname van de onlinedienst waarin deze preek werd gehouden.

(Matteüs 28:1-10; schilderij is gemaakt door Wilma Veen voor Kruispunt Vathorst)

Een groet kan veel betekenen. Hij heeft me gezien en me zelfs gegroet! zegt in meisje op de middelbare school totaal in de war tegen haar vriendin over de jongen op wie ze tot over haar oren verliefd is. Hij heeft me gezien, me zelfs gegroet! Door een groet kunnen zomaar alle snaren van je ziel gaan trillen van vreugde.

Bij verpleeghuizen in lockdown staan deze dagen mensen met verrekijkers naar elkaar te kijken, te zwaaien achter glad of hekwerken. Ze lezen elkaars gezicht. Groeten elkaar. Het maakt voor die ander een verschil. Ik ben niet alleen, ik ben gezien. Ik ben geliefd. Een groet kan veel betekenen

Zoiets gebeurt hier bij het kerkhof even buiten Jeruzalem. Twee vrouwen rennen door het hek naar buiten. En ineens staat daar Jezus voor hen. Ze staan meteen stil. Hij ziet ze en zegt: wees gegroet. Je ziet Jezus er als vanzelf zijn hand zegenend bij opsteken. Wees gegroet!

Deze vrouwen zijn van slag, ondersteboven. Ze weten niet hoe ze het hebben. En Jezus is ook na de opstanding de goede herder die zorgt voor de zijnen. Hij zoekt ze op, deze twee als eerste. Ziet hen, kent hen en groet hen. Wees gegroet! Letterlijk zegt Jezus hier: verheug je! En het volgende wat hij zegt is: wees niet bang.

En dat raakt precies aan waar deze twee zijn. De vrouwen waren dat kerkhof afgerend met een combinatie van vrees en vreugde. Dat is misschien wel herkenbaar. Die gemengde gevoelens. Dat er een begin, een kiem van vreugde is die getemperd wordt, misschien zelfs gesmoord kan worden door de vrees, de angst. En Jezus zet deze vrouwen hier echt even stil. En het eerste wat hij zegt is: laat de vrees los, en verheug je.

Opmerkelijk is het. Deze vreugdegroet van Jezus. Hij stierf aan het kruis in het donker met een schreeuw. Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? En nu is hij hier in de vroege morgen de belichaming van totale en intense vreugde. De opstanding van Jezus is van Gods kant een volmaakte, volbrachte daad. God heeft zijn zoon uit de dood opgewekt. En daarmee is het voor God dan ook klaar. De kloof is gedicht, de vrede is getekend. De schuld is verzoend, de blokkade opgeruimd. De nacht is voorbij, dit is een nieuw begin. En daarom, vrees niet, maar verheug je!

Maar wat aan Gods kant een volmaakte, volbrachte daad is, is vanuit ons perspectief nog een onvoltooide revolutie. De opstanding is  als een ondergrondse rivier. Die verborgen zijn bedding uitslijpt In de harde grond van onze geslotenheid, onze vrees, onze weerstand. En af en toe spuit de rivier op. Op paasmomenten, opstandingservaringen.

Hier ontmoeten twee werelden elkaar. De wereld die wij vrezen en de wereld waarop wij hopen. We vieren dit jaar 75-jaar bevrijding. Ik neem je mee naar de winter van 1944-1945. In een dorpje in het zuiden van ons land wappert op het gemeentehuis de vlag van de Nazi’s. Er is vaak akelig veel groen op straat, intimiderende gestamp van soldatenlaarzen. Er geldt een samenscholingsverbod. En ’s avonds een lockdown. En de schappen in de winkels zijn akelig leeg. Het bolwerk van de bezetters creeert onder de bewoners een sfeer van bedruktheid, bezorgdheid, angst, stress.

Maar als je goed rondkijkt zie je in die tijd onder de bewoners van dit bezette dorp hier en daar  opvallende uitzonderingen. Zij leven in dezelfde omstandigheden en delen hetzelfde lot. Maar zij lopen met een lichtere tred, hebben in hun ogen een andere blik. Er speelt rond hun lippen ondanks alles vaak een lichte glimlach. Zij dragen iets met zich mee van vertrouwen, van vreugde. Het lijkt soms alsof zij een soort van binnenpretje hebben dat zich maar nauwelijks laat onderdrukken. En als zij elkaar tegenkomen zijn er veel betekenende knipogen en maken zij met hun vingers een V-teken

Het geheim van deze mensen is dat zij iets weten wat de anderen volkomen ontgaat. Zij luisteren naar de nieuwsberichten van Radio Oranje en hebben vernomen dat op 6 juni 1944 D-day heeft plaats gevonden: Decision Day. Dat de geallieerden de slag bij Normandië hebben gewonnen en de vijand een beslissende slag hebben toegediend. Dat zij voet aan wal hebben gekregen in bezet Europa en steeds verder oprukken in de richting van de Lage Landen. Straat voor straat, plein voor plein, dorp voor dorp. Zij hebben de radio bemoedigingen gehoord van hun koningin en hebben Generaal Eisenhower horen afkondigen dat de bevrijding op handen is en het een kwestie is van tijd voordat ook V-day zal aanbreken, Victory Day. De dag van de overwinning. Dat geeft deze mensen ondanks alles hoop en vertrouwen zelfs midden in een barre en bittere hongerwinter. Het Paasevangelie is zoals radio Oranje. Het geeft je temidden van alles wat bedrukteen hoopvol perspectief.

Verheug je , zegt Jezus. We spreken in deze tijd veel over besmettingsgevaar. Nou, vreugde is ook besmettelijk. Bij deze twee vrouwen wordt de vrees verdreven en de vreugde ontstoken en aangewakkerd. En dan worden ze op weg gestuurd. Om anderen ook aan te steken te besmetten met deze paasvreugde.

In je eentje en op jezelf lekt de vreugde zomaar weer weg. Jezus is na Pasen nadrukkelijk bezig een verzetsbeweging te scheppen. Brandhaarden van vreugde te stichten. Die in een gebroken wereld het vuur brandend houden de hoop levend. En al iets van het nieuwe leven belichamen.

En sinds deze begroeting door Jezus daar bij het hek van het kerkhof daar even buiten Jeruzalem heeft de schok van Pasen binnen de Jezusbeweging plaatsgemaakt voor een lange, langzame onderstroom ban blijdschap, van diepe vreugde. Als God dát kon doen op Pasen, dan.. Dan begint er hoop te vloeien als lava onder de korst van het dagelijkse leven

En deze vreugde mag niet beperkt blijven tot het vertrouwde kringetje. Ze worden naar Galilea gestuurd. De plek waar ze thuis zijn. Waar hun natuurlijke netwerken zijn. Familieverbanden, vriendschappen, dorpsgemeenschappen. Zo zal de vreugde van Pasen zich verspreiden. Vanuit Galilea straks zelfs de wereld in. Onder de volken, en zo heeft het ook Europa bereikt en Nederland . En vanmorgen hoor jij voor het eerst of opnieuw deze blijde boodschap: wees verheugd. Onze tijd heeft meer dan ooit vreugdeboden nodig. Mensen die de ogen niet sluiten voor alle ellende. Maar ook weten dat dit niet het laatste is.

De bewoners van dit dorp leefden tussen D-day en V-day. En dat geldt sinds Pasen ook voor ons. Er is veel wat ons schrik aan jaagt en angst inboezemt. En te midden van dat alles vieren wij vandaag toch Pasen. Zoemt en gonst het in de huizen en de straten van Amersfoort, van Nederland en over de hele wereld in alle talen. Der Herr ist auferstanden, le seigneur est ressuscité, the Lord is risen, de Heer is opgestaan.

Daar bij het hek van het kerkhof bij Jeruzalem vallen deze vrouwen op de grond voor Jezus, grijpen Zijn voeten en aanbidden hem. En daarmee wijden zij zich opnieuw toe. Onderwerpen zij zich aan de Opgestane Heer En zeggen zij: met alles wat er gebeurt, om mij heen en in mijzelf bent en blijft U bent de vreugde van mijn hart. Maak mij maar een drager en verspreider van het nieuwe leven. Van de vreugde.

 

Vorige bericht

Ook interessant om te lezen

Geen reacties

Plaats een reactie