Berichten in de categorie:

Verzameling losse preken

De blik op Jezus (Hebreeën 12:1-13)

(Hebreeën 12:1-13 – luisterlied: Only Jesus, Casting Crowns)

Zonder visioen verwildert het volk. Het is een quote uit het Bijbelboek Spreuken. Ze dateert van zo’n 2500 jaar geleden. Je zou daar een heel betoog aan kunnen vastknopen. Over leiders zonder een echt moreel kompas. En wat dat doet met de sfeer en het klimaat binnen een bedrijf, een politieke partij, een samenleving. Een kopstuk uit politiek Den Haag zei in een interview: “Een wereldverbeteraar? Zo wil ik mijzelf niet noemen. Daar krijg je alleen maar depressies van.” Je hoeft dan niet heel verbaasd te zijn als je juist in zo’n partij morele leegte proeft. En er structureel issues zijn rond integriteit, bonnetjes en gedoe Ergens houden we in ons landje wel van leiders die hun ideologische veren afschudden en in plaats van visionair leider te willen zijn. Zichzelf etaleren als managers en probleemoplossers. Tot we schrikken van de verwildering, het onbehagen. Zonder visioen verwildert het volk.

Lees meer…

Duizendmaal dank! (Lukas 17: 11-21)

(Lukas 17:11-21)

We komen Jezus tegen ergens aan de rand. Op de grens van Samaria en Galilea. Vanuit Jeruzalem gezien woont hier het klootjesvolk, dat maar wat aan klooit en op geen enkele manier voldoet aan welke religieuze standaard dan ook. Veel godsdienstige Joden in die dagen mijden deze regio als de pest. Reizen er om heen, leven er om heen. Want dit zijn niet ons soort mensen. Dit is niet helemaal mijn scéne, zouden wij zeggen. Zo leven we subtiel om het ongemak heen.

Lees meer…

Geef ons een klein geloof (Lukas 17:1-6)

(luistertips: Oceans (where feet may fail)Loosing my religion – Lauren Daigle)

Vroeger leerde ik op school een liedje. Lees je bijbel, bid elke dag, dat je groeien mag. En bij dat groeien maakten we dan handgebaren. Dat je groeien mag! Dat je groeien mag! Vandaag hebben we het over de vraag hóé je geloof groeit. Hoe werkt dat, groeien in je geloof. Gaat dat een beetje zoals bij lego? Elke keer een bouwsteentje erbij en er op. Tot alles op zijn plek zit en het af is. Of gaat het misschien meer op de manier van een puzzel met heel, heel veel stukjes. Het is een hele zoektocht om ieder puzzelstukje op de juiste plek in te passen en pas na veel geduld begin je langzaam steeds beter te zien wat de puzzel voorstelt.

Lees meer…

De kracht van gedenkstenen (Genesis 35:1-15)

Een van de meest indrukwekkende gedenkplaatsen is wat mij betreft het Holocaustmuseum Yad Vashem in Jeruzalem. Bij de ingang van het museum staat de volgende spreuk: Ballingschap wordt veroorzaakt door vergeten, in gedenken ligt het geheim van de verlossing. Deze spreuk is ook van toepassing op onze wandel met God. De belangrijkste bedreiging voor ons christenleven ligt misschien niet eens zozeer in actieve ontrouw maar eerst en vooral in vergeetachtigheid. Wij mensen zijn kort van geheugen, altijd geweest. God laat op talloze manieren van zich horen. Hij spreekt en leidt, bevrijdt en verlost. Maar het trieste refrein dat door het hele OT klinkt is: maar zij vergaten de Heer hun God. Met alle gevolgen van dien voor individuele personen. Voor gezinnen, families en hele generaties. Het blijkt keer op keer waar te zijn: ballingschap wordt veroorzaakt door vergeten. Maar ook het tweede deel van deze spreuk is waar: in gedenken ligt het geheim van de verlossing. Het woord ‘gedenken’ of ‘herinneren’ is echt een sleutelwoord in de Bijbel. Alleen al in het Oude Testament komen we het al minimaal 125 keer tegen. Gedenken, herinneren is een essentieel wapen om de vervlakking en uitholling tegen te gaan.

Schriftlezing: Genesis 35:1-15

Lees meer…

Een ‘Habakukje’ (Habakuk 3,17-19)

(Habakuk 3:17-19; Acda en de Munnik – twee liedjes over Herman)

Ik wil het nog even met je hebben over Herman. Vorige week hadden we het over hem. Je weet wel, die man uit dat liedje van Acda & De Munnik. Hij zat daar met zijn ziel onder zijn arm bij de vijver in het Amsterdamse Vondelpark. We hadden het over dat ene treffende zinnetje uit het lied: als het vuur gedoofd is, komen de wolven. Over een druk en dynamisch leven boven de radar terwijl onder de radar het pitje laag staat. Velen van ons herkennen dit gevoel ergens wel. Dat droog staan, die slijtage op je ziel. Dat je van binnen leeg kunt zijn en moe en mat. Geen heilig vuur, geen brandstof voor je ziel. En hoe ga je daar dan mee om? In deze preek zoeken we samen naar wat bouwstenen.

Lees meer…

Het goede leven (Micha 6:8)

Bijbelschrijvers zijn er in soorten en maten. Er zijn verhalenvertellers, dichters en zangers. Je hebt wijsheidsleraren, evangelisten en apostelen. En dan zijn er ook de profeten. Zij zijn een soort luis in de pels. Zij stellen de ongemakkelijke vragen. Hebben het over de taboes waar iedereen liever omheen leeft. Ze zijn misschien niet je favoriet onder de bijbelschrijvers. Maar juist profeten leggen de vinger op de zere plek die nodig moet worden gereinigd, verzorgd, geheeld, vernieuwd.

Lees meer…

Ogen op de weg (Lukas 9,62)

(Lukas 9:51-62; luistertips: I have decided to follow Jesus – Jadon Lavik – Keep your hands on the plow – Mahalia Jackson)

Het leven wordt achterwaarts begrepen, maar het moet voorwaarts worden geleefd. Dat zei de Deense filossof en theoloog Sören Kierkegaard. We voelen allemaal op onze klompen aan dat dat eenvoudig zo is. Een koor bijvoorbeeld kan zich niet bezighouden met de regel die zij juist heeft gezongen. Het wordt alleen wat met het stuk als ze zich steeds focust op de volgende regel. En als je reist met navigatie helpt het je niet verder als het schermpje je alleen de afgelegde route toont. Je houdt je bezig met het traject wat voor je ligt. Een achteruitkijkspiegel is best handig, Maar je moet er niet te vaak en te lang in turen. Ogen op de weg, handen aan het stuur dus.

Lees meer…

Een lichte last (Matteüs 11,30)

‘Mijn juk is zacht en mijn last is licht’ (Matteüs 11,30) luisterlied: Elly & Rikkert – Mijn juk is zacht)

Een vraag die wel eens bij me op komt is: is ons geloof er nu voor het leven, of leven we voor het geloof? Of, iets anders geformuleerd: draagt ons godsdienstig bezig zijn bij aan een goed leven en maakt het onze levensgang lichter? Of voelt bezig zijn met geloof als we heel eerlijk zijn toch eigenlijk meer aan als een last? Een last bovenop alle andere lasten die we toch al met ons meedragen.

Lees meer…